Diary – วันนี้จะกลายเป็นเมื่อวาน สำหรับวันพรุ่งนี้

สิ่งที่ผ่านให้เราพบเจอและตัดสินใจในแต่ละวันบางทีมันก็เข้ามาและผ่านไปอย่างรวดเร็ว บางเรื่องเราอยากทำมันให้ดี แต่ก็ต้องพยายามรีบทำมันให้เสร็จเพื่อเราจะทำมันได้ทันเวลาตามเวลาของนาฬิกา บางเรื่องเราก็ต้องรีบตัดสินใจ บางทีก็เพื่อให้ทันเวลาสำหรับตัวเอง(บางทีก็เพื่อให้ทันเวลาสำหรับคนอื่น) บางเรื่องที่เราอยากใช้เวลาตั้งใจทำมันให้ดี บางทีถ้าตั้งสติไม่ทันเราก็ข้ามความตั้งใจไปบ้าง เพื่อแค่ทำมันพอให้เสร็จทันเวลาเหมือนกัน แต่บางทีพอตั้งสติได้หน่อย ก็จะนึกถึงข้อความนี้ว่า “วันนี้จะกลายเป็นเมื่อวาน สำหรับวันพรุ่งนี้” พอมันมีบางอย่างที่อยากตั้งใจทำมันให้ดี หรืออาจจะเป็นเรื่องอยากใช้เวลากับใครในชีวิตให้มากขึ้น เพื่อที่วันพรุ่งนี้เราจะได้ไม่นั่งเสียใจ ว่าทำไมตอนนั้นไม่ทำให้ดีกว่านี้ บางทีพอนึกถึงข้อความนี้แทนที่จะปล่อยให้ทำแค่พอให้มันผ่านไป, ทำตามหน้าที่, หรือว่าอยากเร่งที่จะทำมันแค่ให้ทันเสร็จทันเวลา ก็จะมีแรงฮึดขึ้นมาหน่อยที่จะตั้งใจทำมันให้ดีขึ้นตามที่ตั้งใจไว้ เพื่อที่พรุ่งนี้มองย้อนกลับมาจะได้บอกกับตัวเองได้ว่า เมื่อวานเราก็ได้ทำมันอย่างดีที่สุดตามที่เราตั้งใจแล้ว เอาเข้าจริงแล้วเราก็ไม่สามารถเตือนสติตัวเองได้แบบนี้ทุกวันหรอก บางวันลืมๆ บ้าง ก็ปล่อยมันไปไม่ฝืนให้เครียด บางวันที่ดูบริบทแล้วน่าจะพอทำได้ ก็จะพยายามตั้งใจทำมันให้ดีตามใจต้องการนั่นแหละ ไม่รู้ว่าเมื่อเวลาผ่านไป เราในอนาคตจะมองย้อนกลับมามองตัวเองว่ายังไงเหมือนกัน สิ่งที่ปัจจุบันอาจจะใช้เวลาทั้งวันเพื่อทำให้มันเสร็จ สำหรับอนาคตอาจจะใช้แค่หนึ่งชั่วโมงก็ได้ ตัวอย่างเช่น การคมนาคมเมื่อก่อนสมัยยังไม่มีรถ การเดินทาง 6 กิโลเมตร อาจใช้เวลาครึ่งค่อนวัน แต่เดี๋ยวนี้ 6 กิโลขับรถไป 6 นาทีก็ถึงแล้ว เลยอยากบอกตัวเองในอนาคตว่า ทุกวันนี้ก็พยายามทำให้ดีที่สุดตามปัจจัยแล้วนะ มันอาจจะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ทุกสิ่งที่เลือกทำก็มักจะเป็นสิ่งที่ออมคิดแล้วว่าอยากจะทำและสามารถทำมันได้เลยในเวลาปัจจุบัน ไม่ต้องรอและเหมาะสามตามปัจจัยแวดล้อมที่เป็นอยู่นะ ช่วยให้คะแนนเยอะๆสำหรับตัวเองสำหรับเมื่อวานของวันพรุ่งนี้ด้วยนะ

diary – ดังโงะ แมวจอมซน

ดังโงะ เจอดังโงะวันแรกวันที่ 17 ตุลาคม 2568 ดังโงะกับพี่น้องอีกตัวเป็นลูกแมวสีส้ม มานอนอยู่ใต้รถยนต์ที่จอดอยู่หน้าบ้าน ส่วนเจ้าดังโงะ มานอนเกาะอยู่บนล้อรถที่จอดไว้หน้าบ้าน ทั้งสองตัวไม่รู้มาจากที่ไหนเหมือนกัน ช่วงนั้นเป็นช่วงหน้าฝน ฝนตกหนักทุกวัน วันแรกที่เจอกันก็คิดว่าลูกแมวทั้ง 2 ตัว น่าจะแค่ขอมาหลบฝน เดี๋ยวก็คงจะกลับบ้านไป ไม่กี่วัน ดังโงะและลูกแมวสีส้มมาเดินเล่นอยู่หน้าบ้านอีก คราวนี้มานอนเล่นหลบบนต้นไม้เล็กๆ หน้าบ้าน ขึ้นไปนอนอยู่บนกิ่งไม้ทั้ง 2 ตัว พอคนมาจึงค่อยลงจากต้นไม้แล้วก็เดินมาหา เพราะแถวบ้านมีแมวตัวโตๆ มาหลบฝนบ่อยๆ พอเจอลูกแมวเจ้าแมวตัวโตๆ มักเข้าไปตบไปทะเลาะด้วย ลูกแมวทั้ง 2 ตัวก็เลยไปนอนหลบบนต้นไม้ ทีนี้เริ่มสงสารลูกแมวแล้ว เลยแบ่งอาหารเม็ดของพี่โมจิให้ทั้งดังโงะแล้วก็ลูกแมวส้ม หลังจากนั้นก็แบ่งเม็ดให้เรื่อยๆ จนไม่กี่วันลูกแมวส้มก็หายไปไหนไม่รู้ เหลือแต่เจ้าดังโงะอยู่ตัวเดียวและไม่ยอมไปไหนด้วย ไม่รู้ว่ากลับดาวแมวไปแล้วหรือว่ามีคนมารับไปเลี้ยงก็ไม่รู้ แต่ก็เริ่มกลัวลูกแมวอีกตัวที่เหลือก็คือเจ้าดังโงะกลับดาวไปด้วย ก็เลยดูแลดังโงะแบบให้อาหาร ให้น้ำ แต่ยังให้นอนนอกบ้าน ยังไม่ได้ตัดสินใจจะเลี้ยงไว้ในตอนแรก เวลาแมวจากที่อื่นมาจะตบ ก็ค่อยช่วยวิ่งเข้าไปห้าม ก็อยู่แบบนี้กันมาสักพัก ตอนแรกให้นอนในกรงเพื่อกันไม่ให้แมวอื่นมายุ่ง แต่ดังโงะไม่ชอบ ดังโงะชอบอิสระมากๆ ก็เลยปล่อยให้นอนหน้าบ้าน จนดึกๆ มักเริ่มได้ยินเสียงแมวตัวโตๆ มากวนดังโงะและชวนทะเลาะที่นอนอยู่หน้าบ้านบ่อยๆ เริ่มสงสารดังโงะ ก็เลยตัดสินใจว่าจะรับมาเลี้ยง Read more about diary – ดังโงะ แมวจอมซน[…]